Tuesday, June 04, 2002

Sunday, May 12, 2002

Wednesday, April 24, 2002


At Last The 24th Of
April 2002 Arrived!!!


Friday, April 05, 2002

A seventy-four-year-old man is sitting on a park bench, shaking and sobbing.

A young man walks by and asks him,"What seems to be the problem?"

Through his tears the old man answers, "I'm in love with a twenty-two-year-old woman".

"What's wrong with that?" asks the young man.

Between his sobs and sniffles, he answers, "You don't understand. Every morning before she goes to work, we make love. At lunch time she comes home and we make love again, and then she makes my favorite meal. In the afternoon when she gets a break, she rushes home and gives me oral sex, the best an old man could want. And then at supper time, and all night long, we make love." The old man breaks down, sobbing, no longer able to speak.

The young man puts his arm around him. "I don't understand. It sounds like you have the perfect relationship. Why are you crying?"

The senile old man answers, again through his tears, "I forgot where I live."

Wednesday, January 02, 2002


برنامه كشتار ارمنيها در امپراتورى عثمانى كه در آوريل 1915 بصورت يك قتل عام تمام عيار به نقطه اوج رسيد‘ در دوره ا�ول و �روپاشى حكومت عثمانى كه از اواسط قرن نوزدهم
ميلادى امپراتورى را به نحو �زاينده اى در برگر�ته بود‘ شكل گر�ت . شكستهاى پى درپى عثمانى ها در عرصه هاى سياسى و نظامى كه به ازدست دادن سمتملكات آنها در بخشهاى وسيعى از آسيا و اروپا منجر شد‘ بر مناسبات داخلى امپراتورى بويژه بر نحوه رويكرد آنها نسبت به � دردسرهاى تاريخى “ يعنى اقليتها و ملل تابعه بالاخص ارمنى ها تأثير نهاد.
ر�تار سوء حكومت عثمانى با ملل ساكن امپراتورى به سالهاى آغازين تهاجم وسيطره آنها برمنطقه باز مىگشت. در قلمرو پهناور امپراتورى عثمانى‘ تركها كمتر از 20% جمعيت محدوده را تشكيل مىدادند و همچون ملل و اقوام تابعه داراى اكثريت نبودند. عثمانيها براى تحميل حاكميت خود و خنثى كردن جوى كه به هرحال آنها را �مهاجر و اشغالگر“ مى شناخت ‘ جز توسل به موعظ نژادپرستانه و تزريق حس برترى نژادى از يك سو و سركوب تمايلات و تحريكات آزاديخواهانه از سوى ديگر‘ چاره اى براى خود نمى يا�تند. به اين ترتيب و درطى چند صد سال امپراتورى عثمانى نه تنها نتوانست به نگرشى واقع بينانه به � مسئله اقليتها “ دست يابد بلكه حل تنش و تعارض خود با ملل تابعه و اقوام غير ترك را در كشتارهاى وسيع و امحاء �يزيكى آنها جستجو كرد. توسعه طلبى تاريخى عثمانى ها و ناتوانى نظامى آنها در مقاطع مختل� موجب ازدست ر�تن متصر�ات امپراتورى و استقلال برخى ملل تابعه شد كه خود بخود ابعاد محدودترى به � مسئله اقليتها“ بخشيد. اما درعين حال زمامداران عثمانى را بيش از پيش براى پايان دادن به دردسرهاى اصلى يعنى� مسئله ارمنيها“ ترغيب نمود.
بدينگونه برنامه حذ� كامل ارمنيان امپراتورى در دستوركار سران عثمانى قرار گر�ت كه با آغاز جنگ جهانى اول و ورود امپراتورى عثمانى به آن ‘ مقدمات اجراى كشتارها �راهم شد.
آنچه قتل عام 1915 را از رشته كشتارهاى قبلى ارامنه متمايز و مت�اوت ساخت ‘ نخست ابعاد حساب شده و برنامه از پيش تعيين شده آن بود و آنگاه دامنه سراسرى و گسترده آن . عثمانيها �ضاى آشوب زده جنگى را بهترين و مناسبترين �رصت �رض كرده و در بهار 1915 مصمم شدند به � مسئله ارمنى “ براى هميشه پايان دهند. به بهانه واهى تأمين امنيت و ح�ظ جان ارمنيان �رامينى مبنى بر تجمع صدها هزار مردوزن و كودك درنقاطى كه اكثرا صدها كيلومتر از جبهه هاى اصلى جنگ دور بودند‘ صادر شد. آنگاه كوچ سريع و بى رحمانه اين گروههاى بىپناه به مقصد صحارى بى آب وعل� و كشتار آنان در راه آغاز شد كه اساسا ربطى به جنگ پيدا نمى كرد و صر�ا برنامه نابودى و انهدام كامل ارمنيان را درپى گر�ته بود. براى سران عثمانى جنگ و غوغاى دوردست آن صر�ا به عنوان پوششى براى پنهان داشتن طرح و برنامه قتل عام ارمنيان بكار گر�ته شد. طرح و برنامه اى كه گرچه با نزديك شدن مراحل پايانى اش در نيمه هاى سال بعد و با نابودى يك ونيم ميليون ارمنى و آوارگى تعداد بيشمارى به پاره اى از مهمترين اهدا�ش دست يا�ت ولى دريك هد� ديگر كه مخ�ى و مكتوم ماندن اين جنايت هولناك بود‘ ناكام ماند.
هنوز چند صباحى ازاين تحولات نگذشته بود كه درز و نشر تدريجى گزارشهائى از سوى ناظران خارجى مانند نمايندگان و اتباع دول بيطر� در عثمانى‘ اخبار پراكنده و شايعات گسترده اى را كه دراين زمينه منعكس شده بود به تأئيد رسانيد و به دنبال آن با ثبت و انتشار اين گزارشها و روايات آنهائى كه از مهلكه جان به دربرده بودند‘ ابعاد و جوانب ناشناخته �اجعه روشن تر شد. از خاتمه جنگ و �روپاشى امپراتورى عثمانى به بعد نيز دامنه اسناد و مدارك مختل�ى كه دراين زمينه شناسائى شده و مورد بحث قرار گر�ته است ‘ آنچنان گسترش يا�ت كه ديگر امروزه و به گونه اى كه دريك مقياس بين المللى نيز شاهد هستيم ‘ لااقل كتمان و ناديده انگاشتنش ديگر بيش از اين ممكن نيست.
واقعه اى كه درآغاز به نام قتل عام ارامنه موسوم شد‘ بتدريج و با پيش آمد رخدادهاى مشابه درديگر نقاط جهان و در قبال پاره اى ديگر از ملل و اقليتهاى قومى و نژادى ‘ تعاري� دقيقترى چون نسل كشى و پاكسازى قومى پيدا كرد. تعاري� دقيقترى از اين مقوله را در بىاعتنائى نسبى جامعه جهانى نسبت به اين واقعه بايد جستجو كرد كه در نوع خود و در تاريخ معاصر جهانى تجربه نخست بود. اگر قتل عام ارامنه بموقع مورد شناسائى قرار گر�ته و در وجدان بشرى به صراحت محكوم ميشد‘ اگر ابعاد واقعى آن با تمام جزئيات هولناكش ثبت تاريخ ميگشت و مسببان آن به پاى دادرسى مى نشستند‘ چه بسا �جايعىكه در سالهاى اخير در نقاطى چون بالكان ‘ آ�ريقا ‘ ق�قاز و ا�غانستان شاهد آنها بوده ايم تكرار نميشد.